नजिकिँदै टाढापन

(नोटः 'नजिकिँदै टाढापन' शिर्षकको कवितालाई कविताको रूपमा नै पढिदिनुहोला। नत्र तपाईँले प्रश्न गर्ने दुःख गर्नुपर्नेछ 😂😂)

थाहा पाएँ
ऊ आएकी छे
हिजोसम्म धेरै टाढा थिइ
आज नजिक आएकी छे
ऊ आउँदा
न त खबर गरी
न त केही भनी
ऊ चुपचाप आएकी छे
भुगोलमा ऊ मेरै नजिक छे

उसले खबर गरेर आएकी भए नि
उसले आएर खबर गरेकी भए नि
मन आनन्दित हुन्थ्यो होला
रमाएर उफ्रिरहन्थ्यो होला
सुर बेसुरको गीत गाइरहथ्यो होला
उसले त केही खबरै गरिन
टाढाबाट नजिक आउँदा नि
नजिक भएको जस्तै गरिन

हिजो भुगोलमा टाढा हुँदा नि
मनमा हामी नजिकै टाँसिएका थियौँ
हाम्रो मनहरूको एकै आँगन थियो
आफ्नो मनको बार्दलीमा बसेर
हामी एकअर्कालाई नियाली रहन्थ्यौँ
बोलाई रहन्थ्यौँ
हाम्रो मौनता नि
आफै भलाकुसारी गरिरहन्थ्यो

आज ऊ आएकी छे
भुगोलमा नजिक हुँदा नि
खोइ किन हो टाढा भएकी छे
सम्झनाको कुनै सुइँको छैन
बोलाउने कुनै सुत्र छैन
आत्तिएको छ मन
खैलाबैला मच्चिएको छ
सम्झनामा हर बखत आउँछे
हिजोको निकटता सम्झिएर
हाँसो खुसी र सुख-दुःख
साटासाटको कुरा सम्झेर
मन तेतिकै एक तमासको बन्छ
टाढा हुँदाको दुरी केही होइन
नजिक आउँदा बढेको दुरीले पोलीरहेछ