मृत्यू

मृत्यू अनायनसै आउँछ
हामी सोच्छौँ
मृत्यु आओस
तर मृत्यु आउँदा
हामीले जीवनमा गर्न थाँती केहि काम नहोस
हाम्रा सन्तानले हाम्रै रेखेदेखमा
उन्नतिको पहाड चढेका होउन
हाम्रो केश फूलेको होस
हाम्रो अनुहारको छाला चाउरिएको होस
हाम्रो दन्तलहर गुमेर गिजा मात्र बाँकी रहेको होस
हामीमा बुढ्यौलीले बास गरेको होस
हाम्रो नयनले लिन आउने मृत्युलाई पनि देख्न नसकोस
हाम्रो कानले मृत्युले बोलाएको सुन्न नसकोस
कुप्रिएका हामीलाई बुढो बेलाको सहाराझैँ
मृत्यूले बिस्तारै डोर्‍याउँदै लग्न परोस

चाहना सधैँ कहाँ पुरा हुन्छ र !
मृत्यू पनि चाहँदो हो हुन त
मान्छेको केश फूलेपछि
अनुहार चाहुरिएपछि
दाँतहरू बाँकी नरहेपछि
कुप्रो परेको मान्छेलाई
बिस्तारै डोर्‍याउँदै लैजान
तर विधिको विधान
कसको माना कहिले सकिन्छ
के पत्तो !
विधाता कहिलेकाहीँ एडभेन्चर गर्न रमाउँछ
खाउँ-खाउँ लाउँ-लाउँको उमेरमा
केहि गरौँ न त भनेर कम्मर कस्दै गरेको उमेरमा
हठात पठाउँछ मृत्यू
यो दुनियाँमा रहेको मान्छेको इहलिला उठाउन