लघुकथा २

सहरबाट टाढा एक गाऊँ थियो । गाऊँ सार्है विपन्न थियो । गाउँलेहरुको जिविका नि निकै कठिन थियो । सरकार भन्ने चरा मुसा कसैको उपस्थिति थिएन त्यहाँ । सरकारले आफनो उपस्थिति बनाउन गाउँलेका दुत लाने निर्णय लिएछ । गाउँमा केही टाठा-बाठाको बसोबास थियो । उनीहरुले जाने सरकारले गाउँलेका पीर मर्का आफूसम्म ल्याउन दुत राखदैछ । र, त्यस्ता दुतहरू गाउँलेहरुले नै चुन्न पाउने व्यवस्था गरिएको छ । तर त्यी निमुखा जनतालाई थाहा थिएन राज्यले दुतलाई नै मुख बनाई गाउँलेका कुराहरू सुन्छ ।  त्यही कुराको फाइदा उठाउँदै टाठा-बाठाहरुले आफ्नो दुनो सोझ्याउन अघि सरे । गाउँलेहरुलाई फकाए, प्रभावमा पारे र गाउँलेका दुत बनेर सहर गए । केहि वर्ष उनीहरु गाउँमा नै देखा परेनन् । जब उनीहरु देखा परे, गाउँमा उनीहरुको रवाफ फैलियो । गाउँलेको भन्दा नि स्वयंको भलाई गरेछन । निमुखा गाउँले त निमुखा नै बनेछन । उनीहरुले त गाउँलेहरुलाई आफ्नो स्वार्थ उक्लने भर्याँग मात्र बनाएछन् ।